Haydutlar ve İyiler.

"Dünyada insanlar ikiye ayrılır: iyiler ve haydutlar. Haydutlar, düzen gereği her zaman kazanır; çünkü herkesi kendileri gibi bilir ve ona göre davranırlar. Senin benim gibi iyilerse herkesi kendimiz gibi bildiğimizden gafil avlanırız."

İyi olmak belki de sandığımız kadar güzel değildir. Düşünceli, anlayışlı olmak, hassas davranmak belki de sadece karşı tarafın işine yarayan eylemlerdir. İyi olmak tabi ki de kendine yararlı olma işi değildir ama biraz öyle olmalıdır. Birileri için bir iyilik yaptığında zarar gören bir taraf olmamalı, kendinden bir parçanı kaybetmemelisindir. Eğer yaptığın her güzel davranışın sonucunda zarar gören, incinen sensen; nerede hata yaptığını düşünme vaktin gelmiştir. Evet, bunu kabul etmek gerek. Bahsettiğim yaptığın şeyin karşılığını almak değil, sadece sonucunda iki tarafında huzurlu olmasıdır. Kimse haddinden fazla anlayışlı olmamalı, birine kendinden çok güvenmemeli, acısıyla gerektiğinden fazla empati kurmamalı, derdini derdi yapmamalıdır. Mesele aslında sevdiğinizin başını ağrıtanlar kaybolduğunda sizin hala başınız ağrımamasıdır. Herkesin yoluna bakmasını sağlarken kendi yolunuzdan olmamaktır. Birilerinin elinden tutarken sıra size gelince 'yok teşekkürler' dememektir. Size yardım eli uzatmaktan aciz olan, sadece işi düştüğünde size gelen o çok sevdiklerinize ihtiyaçları olduğunda artık koşmamaktır. Yardımlarına koşmamak kötülük değildir. Kendini korumak, kendine saygı duymaktır artık bir yerden sonra. Değer verdiklerinizin; size sizin kadar değer vermediğini kabul edip yolunuza bakmaktır. Herkesi sevemezsiniz, herkese yetişemezsiniz; herkeste sizi sevemez, size koşamaz. Bazı insanları, huyları, kişilikleri, fikirleri var oldukları gibi kabul edip oralardan uzaklaşmak gerekir. Değişmiyorlarsa değişmiyorsanız bulunduğunuz durum ya da yer yanlıştır. Belki de bunca zaman bir grup hayduta karşı gereksiz iyiydiniz ve fark etmediniz. Artık yanlış yerlerde güzel davranışlar sergilemeyi bırakmanın zamanı gelmiş olabilir. Ama sakın yaşadığınız olaylar ve sizi aptal hissettirenler yüzünden haydut olmayın. Sadece iyiliğinizi harcadığınız yerin yanlış olduğunu fark edin. Sizin saflığınızın, şeffaflığınızın, güzel kalbinizin bir değeri olan yerlere gidin. Temiz ruhunuzu doğru kişilere dokundurun. Karanlık insanlarla vakit geçirerek ruhunuzu bulanıklaştırmayın. Haydutları bırakın kendi aralarında takılsınlar, birbirlerinin ayaklarına dolanıp dursunlar. Siz de sizin gibi huzurlu olan, neşesini kaybetmemiş, olumlu ve güçlü olmayı kendi kendilerine de başarabilen insanların yanında olun. Vaktinizi ve içinizde ki iyiyi kaybetmeden biraz bencil olmayı öğrenin. Merak etmeyin! Bu sizi haydut yapmaz. :)

torn from the heart - gregor f. narholz

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Gelmeyen özür(ler).

Şimdiye kadar kimsenin yaptığı şey için özür dilememesi, son seferinde iyice çarptı ruhuma. Toparlanmaya zorladığım ruhumu, bile isteye riske atıp tekrar dağıtmak... Ruhumun kendi dili olsa kesin o da kırardı beni. Birilerini kırmak, gönlünü almaya çalışmamak hatta yalandan bile olsa "kusura bakma" dememek... Ne kadar da kolay, öyle değil mi? Bir insana ne yaptığını, ne hissettirdiğini fark etmek ve egona yenilmeden yanlışını kabul etmek... Böyle duyguları yaşamak için kendine izin vermek, kabullenmek, sorumluluğunu almak zayıf insanların işi değil maalesef. Ama zor yollardan edindiğim bu gücün, başkalarının da edinebildiğini düşünmek benim zayıflığım. Özür dilemek, teşekkür etmek, takdir etmek gibi eylemler anlamsızca kullanıldığında kolay olsa da yürekten söylemek çok ama çok zordur. Özellikle özür dilemek. Geçiştirmek, konuyu kapatmak, vicdan mastürbasyonu olarak kullanmak dışında gerçek işlevinde kullanıldığı zaman nasıl da huzur verir herkese! Yürekten özür dileyen, omzu...
Devamı

Unutmuşum.

 Yazı yazmayı ne kadar sevdiğimi unutmuşum. Küçüklüğümden beri bırakmadığım ve bana çok iyi gelen günlük tutma hobim son 2 senedir benden çok uzakta. Neden artık yazamadığımı bilmiyorum. En azından son bir sene bu blogta ya da ekşide içimi dökerdim. Şimdi fark ettimki bunları bile bırakmışım. 3-5 cümle olsa da bir şeyler yazayım diye ilk adımlarımı atmaya başladım. Dün çok beğenerek dinlediğim bir şarkının hızlıca bir çevirisini yaparak kısa bir yazıyla 'comeback' yaptım. Ne yapmam gerektiğini hala bilmiyorum ama en azından en yapılabilir şeyler için ufak adımlar atmak istiyorum. Bu yazıyı yazmak bile benim için bir başarı sayılabilir çünkü üşengeçliğimi artık geri de bıraktığımı hissettiren bir adım. En son Eylül'de buraya yazmışım o zamandan bu zamana o kadar çok şey yaşandı ki buraya olan biteni sanırım uzun uzun yazacağım bir gün. Şimdilik sadece minik bir giriş yeterli. Seni çok özledim günişş fiziksel günlüğümm sana da döneceğim.🤍 İlham olan 'comeback'  • BTS...
Devamı

Ya sonrası?

 Buraya bile özür beklediğimle ilgili uzun bir paragraf yazmışım. Farkında olmadan bununla aslında kafayı bozmuşum. İyi haber şu ki sonunda içlerinden biri özür diledi. İçimde bir yerlerde bir rahatlama hissediyorum. İyileşmiş gibi hissettim gerçekten ilk duyduğumda. Artık düşünmeyi bıraktığım bu özür senaryosu; bir gece rüyamda görüp bir paylaşım yaptıktan hemen sonra beklemediğim anda geldi. Ne diyeceğimi bilemedim adeta dilim kitlendi. Aklımdan hızlıca geçen düşüncelere yetişemedim, sanırım biraz streste oldum. Zaten demenin hayalini kurduğum hiçbir şeyi demek istemedim. Sadece onun düşüncelerini, neden özür dilediğini, neler yaptığını merak ettim ama kendi hiçbir düşüncemi pekte paylaşmak istemedim. Sanki bir şeyler anlatsam kaybedecekmişim gibi hissettim. Söylediği güzel, motive edici laflar aslında bilsemde son zamanlarda duymaya ihtiyacım olandı. Bu sözlerin ondan gelmesi de şu sıralar beklediğim bir şey yine değildi tabii ki. Hayatta neyin ne zaman nasıl olacağı hiç belli o...
Devamı