Karar verdim.

 Ben artık tam olarak karar verdim. Evet, 2. bir üniversite kesinlikle okuyacağım. İstediğim bölümü kazanma ihtimalim düşük ama onu kazanamazsam B planı olan bölümü illa tuttururum gibi geliyor. Tabi ikisi de kolay olmayacak farkındayım ama varımı yoğumu ortaya koymaya hazırım. Durumun ciddiyetinin farkındayım gibi hissediyorum bu sefer. Oturup çalışacağım, başaracağım başka şansım yok. C planım ise bu iki bölümden biri olmazsa yüksek lisans yapacağım yani başvuru da bulunacağım. Tabi yüksek lisansı kazanırsam nasıl reddediliyor ya da ne zaman açıklanıyor, çakışır mı, bir sorun olur mu tam emin değilim ama sorun olmaz diye düşünüyorum. Neden hepsini aynı anda yapmaya çalışıyorum çünkü kaybedecek 1 senem dahi yok, bu evde geçirecek 1 seneye daha tahammülüm yok. Gerekirse gittiğim yerde hem çalışır hem okurum ama kesinlikle gitmeliyim. Umarım A planım gerçekleşir çünkü çok istiyorum. Eskiden asla olmam dediğim bir meslekti ama şimdilerde en çok olmak istediğim şey oldu. Belki de sevmeyeceğim ama yine de kazanıp deneyip görmek istiyorum sevip sevmeyeceğimi. Ben çok çalışacağım gerçekten, Allah'ım sen de nolur nasip et bu sene. Bir de yarından itibaren ufakta olsa spora ve meditasyona başlamak istiyorum. Ekrandan olabildiğince uzak kalmak istiyorum. Yani ekran baktığım tek zamanlar yazı yazdığım, içerik ürettiğim anlar olsun isterim artık sadece. Bugün biraz da olsa kitap okuduğum ve planlama yaptığım için kendimi tebrik etmek istiyorum ayrıca. Umarım yararlı davranışlarımı arttırarak devam ederim. Şimdilik iyi geceler.

• enjoy the silence - depeche mode

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Gelmeyen özür(ler).

Şimdiye kadar kimsenin yaptığı şey için özür dilememesi, son seferinde iyice çarptı ruhuma. Toparlanmaya zorladığım ruhumu, bile isteye riske atıp tekrar dağıtmak... Ruhumun kendi dili olsa kesin o da kırardı beni. Birilerini kırmak, gönlünü almaya çalışmamak hatta yalandan bile olsa "kusura bakma" dememek... Ne kadar da kolay, öyle değil mi? Bir insana ne yaptığını, ne hissettirdiğini fark etmek ve egona yenilmeden yanlışını kabul etmek... Böyle duyguları yaşamak için kendine izin vermek, kabullenmek, sorumluluğunu almak zayıf insanların işi değil maalesef. Ama zor yollardan edindiğim bu gücün, başkalarının da edinebildiğini düşünmek benim zayıflığım. Özür dilemek, teşekkür etmek, takdir etmek gibi eylemler anlamsızca kullanıldığında kolay olsa da yürekten söylemek çok ama çok zordur. Özellikle özür dilemek. Geçiştirmek, konuyu kapatmak, vicdan mastürbasyonu olarak kullanmak dışında gerçek işlevinde kullanıldığı zaman nasıl da huzur verir herkese! Yürekten özür dileyen, omzu...
Devamı

Unutmuşum.

 Yazı yazmayı ne kadar sevdiğimi unutmuşum. Küçüklüğümden beri bırakmadığım ve bana çok iyi gelen günlük tutma hobim son 2 senedir benden çok uzakta. Neden artık yazamadığımı bilmiyorum. En azından son bir sene bu blogta ya da ekşide içimi dökerdim. Şimdi fark ettimki bunları bile bırakmışım. 3-5 cümle olsa da bir şeyler yazayım diye ilk adımlarımı atmaya başladım. Dün çok beğenerek dinlediğim bir şarkının hızlıca bir çevirisini yaparak kısa bir yazıyla 'comeback' yaptım. Ne yapmam gerektiğini hala bilmiyorum ama en azından en yapılabilir şeyler için ufak adımlar atmak istiyorum. Bu yazıyı yazmak bile benim için bir başarı sayılabilir çünkü üşengeçliğimi artık geri de bıraktığımı hissettiren bir adım. En son Eylül'de buraya yazmışım o zamandan bu zamana o kadar çok şey yaşandı ki buraya olan biteni sanırım uzun uzun yazacağım bir gün. Şimdilik sadece minik bir giriş yeterli. Seni çok özledim günişş fiziksel günlüğümm sana da döneceğim.🤍 İlham olan 'comeback'  • BTS...
Devamı

Ya sonrası?

 Buraya bile özür beklediğimle ilgili uzun bir paragraf yazmışım. Farkında olmadan bununla aslında kafayı bozmuşum. İyi haber şu ki sonunda içlerinden biri özür diledi. İçimde bir yerlerde bir rahatlama hissediyorum. İyileşmiş gibi hissettim gerçekten ilk duyduğumda. Artık düşünmeyi bıraktığım bu özür senaryosu; bir gece rüyamda görüp bir paylaşım yaptıktan hemen sonra beklemediğim anda geldi. Ne diyeceğimi bilemedim adeta dilim kitlendi. Aklımdan hızlıca geçen düşüncelere yetişemedim, sanırım biraz streste oldum. Zaten demenin hayalini kurduğum hiçbir şeyi demek istemedim. Sadece onun düşüncelerini, neden özür dilediğini, neler yaptığını merak ettim ama kendi hiçbir düşüncemi pekte paylaşmak istemedim. Sanki bir şeyler anlatsam kaybedecekmişim gibi hissettim. Söylediği güzel, motive edici laflar aslında bilsemde son zamanlarda duymaya ihtiyacım olandı. Bu sözlerin ondan gelmesi de şu sıralar beklediğim bir şey yine değildi tabii ki. Hayatta neyin ne zaman nasıl olacağı hiç belli o...
Devamı